Het korte antwoord

De beroepstitel alleen beantwoordt de vraag niet. Voor PRP moeten minstens vier niveaus kloppen: wie mag bloed afnemen, wie mag het autologe bloedproduct bereiden, wie mag de concrete invasieve behandeling uitvoeren en wie draagt de professionele verantwoordelijkheid? Daarom zijn algemene uitspraken als “alleen dermatologen mogen PRP doen” of “een cursus is genoeg voor een Heilpraktiker” juridisch niet betrouwbaar.

Vier juridische niveaus zijn bepalend – niet alleen de injectie

Mogen artsen PRP uitvoeren?

In beginsel wel. Er bestaat geen speciale door de overheid afgegeven “PRP-licentie”. De artsenbevoegdheid is de beroepsrechtelijke basis, maar vervangt de bekwaamheid voor de concrete procedure niet. De arts moet indicatiestelling, bloedafname, bereiding, injectietechniek, patiëntenvoorlichting en complicatiemanagement vakbekwaam beheersen.

Grenzen van specialismen moeten niet worden overdreven, maar ook niet worden genegeerd. Het Bundesverfassungsgericht heeft particuliere medische activiteiten buiten een erkend specialisme niet algemeen verboden; daaruit volgt echter geen algemene toestemming voor elke willekeurige procedure. Bij PRP zijn aantoonbare bekwaamheid voor de concrete procedure en het beroepsrecht van de betreffende deelstaat bepalend.

Mogen tandartsen PRP of PRF gebruiken?

Ja – binnen de tandheelkunde en op een eigen wettelijke grondslag. § 28 TFG sluit onder bepaalde voorwaarden de afname van een kleine hoeveelheid autoloog bloed voor de vervaardiging van producten voor tandheelkundige behandeling uit van het toepassingsgebied van het TFG. Bereiding en toepassing moeten in de tandartspraktijk plaatsvinden volgens de vastgestelde erkende stand van tandheelkundige wetenschap en techniek.

Deze referentiestandaard wordt geconcretiseerd in de richtlijn van de Bundeszahnärztekammer, gepubliceerd in overeenstemming met het Paul-Ehrlich-Institut. Deze behandelt uitdrukkelijk autologe bloedproducten, waaronder PRP/PRGF en PRF, en tevens afname, bereiding, toepassing, kwaliteitsborging, documentatie en kwalificatie.

Mogen Heilpraktiker PRP uitvoeren?

Als zelfstandige PRP-autologe bloedbehandeling in de praktijk niet. Het beslissende punt is eerst de bloedafname en niet de injectie. In 2024 heeft het Bayerischer Verwaltungsgerichtshof uitdrukkelijk geoordeeld dat PRP-plasma-autologe bloedtherapie onder het artsenvoorbehoud van § 7 lid 2 TFG valt.

Geneesmiddelenrechtelijk komt daar een tweede obstakel bij: humane bloedpreparaten voor medicinaal gebruik zijn receptplichtig. Voor receptplichtige geneesmiddelen geldt de vergunningvrije bereiding van § 13 lid 2b AMG niet voor personen die geen arts of tandarts zijn. Een fabricagevergunning volgens § 13 lid 1 AMG zou theoretisch een andere juridische route zijn, maar neemt het artsenvoorbehoud voor de voorafgaande bloedafname niet weg.

Mogen schoonheidsspecialisten PRP aanbieden?

Niet als zelfstandige PRP-behandeling. Een cosmetische opleiding, PRP-cursus of fabrikantcertificaat vervangt noch het artsenvoorbehoud voor bloedafname, noch de vereiste geneeskundige en farmaceutische bevoegdheid.

Benamingen als “Vampire Facial” of “PRP Facial” veranderen de beoordeling niet wanneer daadwerkelijk bloed wordt afgenomen, verwerkt en vervolgens invasief toegepast. De feitelijke procedure is bepalend, niet de marketingnaam.

Mag een medisch assistent bloed afnemen voor PRP?

In beginsel kan bloedafname worden gedelegeerd. § 7 lid 2 TFG staat afname door ander gekwalificeerd personeel onder verantwoordelijkheid van een arts toe. De verantwoordelijke praktijk moet beoordelen of de concrete medewerker voldoende gekwalificeerd is en dit organisatorisch borgen.

Daaruit volgt geen zelfstandige PRP-bevoegdheid. Voor bereiding, indicatiestelling, voorlichting en toepassing gelden aanvullende eisen. Uit algemene delegatieregels mag niet automatisch worden afgeleid dat iedere PRP-injectie aan niet-arts personeel kan worden overgedragen.

Wat een PRP-praktijk organisatorisch zou moeten controleren

• Controleer de meldplicht voor vergunningvrije geneesmiddelenbereiding volgens § 67 AMG en doe de juiste melding vóór aanvang van de activiteit.
• Zorg voor patiëntspecifieke bereiding en leg duidelijke verantwoordelijkheden in het proces vast.
• Documenteer een standaardwerkinstructie voor bloedafname, bereiding/centrifugatie en toepassing.
• Volg het beoogde gebruik en de gebruiksaanwijzing van ieder medisch hulpmiddel; verwar CE-markering niet met goedkeuring van een therapie.
• Implementeer hygiëne-eisen voor puncties en injecties en waar nodig aanvullende indicatiespecifieke normen.
• Organiseer voorlichting, toestemming, batch-/materiaaldocumentatie en traceerbaarheid controleerbaar.
• Controleer kwalificatie, spoedmanagement en beroepsaansprakelijkheidsdekking voor de concrete toepassing.

Wat patiënten vóór een PRP-behandeling kunnen vragen

• Wie stelt de medische indicatie en wie draagt de eindverantwoordelijkheid?
• Welke kwalificatie en ervaring heeft de behandelaar voor precies deze toepassing?
• Welk PRP-systeem wordt gebruikt en wordt het volgens het beoogde gebruik toegepast?
• Hoe worden bloedafname, bereiding en injectie hygiënisch georganiseerd?
• Welke realistische kansen, beperkingen, alternatieven en risico’s worden voor de concrete indicatie uitgelegd?

Veelgestelde vragen

Primaire bronnen en relevante instanties

Dit artikel geeft de juridische en documentaire stand voor Duitsland weer per 15 augustus 2026. Het biedt algemene professionele oriëntatie en vervangt geen juridisch advies voor een concrete praktijklocatie, behandelworkflow of PRP-systeem. Beroepsregels van de deelstaten, eisen van bevoegde instanties en de documentatie van de fabrikant kunnen aanvullende voorschriften bevatten.